Συγκέντρωση Κεμπάμπ στην Ανατολική Μεσόγειο

Μιχάλης Σπετζόπουλος
Ημερήσια Έφοδος
Οκτώβριος 28, 2018

Σε συναγερμό βρίσκονται οι ελληνικές κρατικές υπηρεσίες και το ΚΕΕΛΠΝΟ μετά τις πληροφορίες για συγκέντρωση μεγάλου αριθμού από τουρκικά ακάραια στη Ν. Ανατολική Μεσόγειο, ενώ υπάρχουν φόβοι για εξάπλωση της μόλυνσης σε περιοχές που κατοικούν άνθρωποι.

Η κυβέρνηση των Βλαττοειδών απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο σχετικά με τα δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο.

O τουρκικός στρατός έχει ξεκινήσει την προετοιμασία του δηλώνοντας ότι θα χρειαστεί 3-4 ώρες για να νικήσει σε αντιδιαστολή με τους ξεβράκωτους κούρδους που του έχει πάρει 40 χρόνια.

in.gr

Όμως, η Τουρκία από το 1973 υποστηρίζει ότι ο προσδιορισμός της υφαλοκρηπίδας (και αργότερα, όταν εισήχθη και αυτή η έννοια, της ΑΟΖ) δεν μπορεί να στηριχθεί στην αντίληψη ότι τα νησιά έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, αλλά πρέπει να ακολουθηθεί η μέση απόσταση ανάμεσα στις ηπειρωτικές περιοχές των δύο χωρών

Το Καστελόριζο είναι αυτό που επιτρέπει, λόγω της γεωγραφικής του θέσης τη δυνατότητα η ελληνική πλευρά να υποστηρίξει ότι με βάση την αρχή των 200 ν.μ. μπορεί να έχει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ σε εκείνη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και να συναντά την ΑΟΖ της Αιγύπτου και την Κυπριακή ΑΟΖ.

Σε όσες περιπτώσεις η Τουρκία δοκίμασε να κάνει σχετικές έρευνες σε περιοχές του Αιγαίου, που η ελληνική πλευρά θεωρεί ότι ανήκουν στην ελληνική πλευρά η απάντηση της Ελλάδας ήταν η μέγιστη κινητοποίηση, με τις δύο χώρες να φτάνουν το 1976 και το 1987 στα πρόθυρα πολεμικής σύρραξης.

 

Η Τουρκία βρίσκεται σε πραγματικά δύσκολη θέση. Προσπαθεί να αυτο-ανακυρηχθεί τοπική υπερδύναμη χωρίς να συμφωνούν τα μεγάλα παιδάκια με αυτό. Έτσι αναβιώνει ξανά το μεγάλο και άλυτο ακόμα “ανατολικό ζήτημα”. Η αντίδραση της Ελλάδας στους λεονταρισμούς αυτούς φαίνεται ότι είναι ύποπτα σιωπηλή και ήπια.

Σε τελική ανάλυση δεν είναι τυχαίο ότι παρότι εδώ και αρκετά χρόνια επανέρχεται διαρκώς το ζήτημα της κήρυξης ΑΟΖ και δεν είναι λίγες οι φωνές στη δημόσια σφαίρα που υποστηρίζουν, συμπεριλαμβανομένου κατά καιρούς του ηγέτη των ΑΝΕΛΛ, που έχουν παρουσιάσει την ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ ως μια πανάκεια που θα κατοχύρωνε την ελληνική κυριαρχία και θα έφερνε πλούτο, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έχουν αποφύγει να προχωρήσουν σε τέτοια κίνηση, σταθμίζοντας προφανώς ότι οι κίνδυνοι από την αναπόφευκτη σύγκρουση με την Τουρκία που αυτό θα έφερνε θα ήταν μεγαλύτερη από τα όποια οφέλη.

Δυστυχώς αυτή είναι μια γλώσσα την οποία τα Βλαττοειδή δεν καταλαβαίνουν. Η μόνη απάντηση που γίνεται αντιληπτή από τα ανατολίτικα κεμπάμπ δόθηκε πριν 100 χρόνια στο αιγαίο:

Σχόλια